وقت نیوز- تازه ترین نشست علمی کار گروه ملی نجات دریاچه ارومیه در تبریز تحت تاثیر برخی حاشیه ها قرار گرفت و شرکت کنندگان مدیریت " رضا رحمانی " را به چالش کشیدند.
این نشست در غیاب " بهرام سرمست" استاندار آذربایجان شرقی به ریاست " رضا رحمانی" استاندار آذربایجان غربی و دبیر کار گروه ملی نجات دریاچه ارومیه برگزار شد و در آن بر خلاف انتظار آقای رحمانی به جای ارائه کارنامه و پاسخ به افکار عمومی از طرح ها و برنامه هایی سخن گفت که درطول یک سال اخیر بارها از زبان وی تکرار شده و هنوز عملیاتی نشده اند ، وعده و وعیده هایی که حالا دیگر رنگ باخته و برای مردم و دلسوزان دریاچه ارومیه ملال آور شده است.
شرکت کنندگان در این نشست گزارش مفصل رحمانی را غیر قابل دفاع توصیف کرده و کارنامه او به ویژه در موضوع دریاچه ارومیه را به چالش کشیدند.
به عقیده ناظران و فعالان محیط زیست که تحولات دریاچه را با حساسیت دنبال می کنند در یک سال اخیر نه تنها هیچ یک از برنامه ها و طرح های آقای رحمانی به رغم هیاهو و تبلیغات وسیع رسانه ای عملیاتی نشده اند که حتی در دوره وی انتقال آب رودخانه زاب به دریاچه نیز متوقف شده و وضعیت دریاچه بدتر و به نقطه بی بازگشت رسیده است ، قرار بود از طریق رودخانه زاب سالان 600 میلیون مترمکعب آب به دریاچه رها سازی شود که متوقف شده است .
با این حال او بدون پاسخگویی به مردم برای دوره خود، همچنان دیگران و مدیران گذشته را عامل خشک شدن دریاچه ارومیه معرفی می کند و آن ها را به پاسخگوی فرا می خواند!
و اما درباره غیبت سرمست که استان تحت مدیریت وی دارای بیشترین تاثیرات ناشی از خشک شدن دریاچه است خبری منتشر نشده ، لیکن پیشتر گزارش هایی درباره مخالفت و اعتراض او به تنزل جایگاه مدیریت دریاچه ارومیه و واگذاری آن به استانداری آذربایجان غربی رسانه ای شده بود که ناظران آن را نشانه نه چندان عامدانه برای عدم حضور او بیان می کنند ، هرچند رئیس دانشگاه تبریز ضمن این نشست علت عدم حضور وی را ترافیک برنامه های او اعلام کرد.
سرمست درباره مدیریت دریاچه ارومیه قائل به مدیریت یکپارچه درسطح ملی،حکمرانی واحد و منتقد رویکردهای ستاد احیاء دریاچه ارومیه است.نه تنها وی که بسیاری از جوامع محلی ، فعالان و دلسوزان دریاچه ارومیه هم فارغ از شخصیت فردی و حقیقی آقای "رحمانی" با مدیریت محلی استانداری آذربایجان غربی مخالف بوده و معتقدند به لحاظ شخصیت حقوقی جمع مدیریت استاندار با دبیری کار گروه ملی نجات دریاچه در یک فرد کار ساز نشده و نتوانسته دریاچه را احیاء کند.
با توجه به تجربه ناموفق در واگذاری مسوولیت کارگروه ملی نجات دریاچه ارومیه و عملکرد ضعیف آن هم اکنون ضرورت بازنگری در رویکردهای دریاچه و ایجاد مدیریت یکپارچه در سطح ملی از سوی جوامع محلی و فعالان محیط زیست به یک مطالبه عمومی تبدیل شده و همزمان درخواست ردیف بودجه اختصاصی دریاچه ارومیه در لایحه بودجه 1405 مورد تاکید قرار گرفته که انتظار می رود هر دو درخواست از سوی دولت چهاردهم و آقای پزشکیان مورد توجه قرار گیرد.
گفته می شود با خشک شدن دریاچه ارومیه ، علاوه بر نابودی اراضی طبیعی و کشاورزی مناطق حاشیه دریاچه ، زندگی ده ها میلیون نفر ازساکنان محلی به خطر افتاده و بروز مشکلات اجتماعی ،امنیتی و سیاسی اجتناب ناپذیر خواهد بود ، ضمن اینکه برخی تاثیرات مخرب خشک شدن دریاچه را فراتر از جغرافیای استان های شمالی که در سطح کل کشور و کشورهای همسایه ارزیابی می کنند.
586