به گزارش وقت نیوز، روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی نوشت: هنگامی که «دونالد ترامپ» رئیسجمهوری آمریکا بار دیگر از تشدید نظامی تهدیدشده علیه تهران عقبنشینی کرد، عملا نشان داد که این ایران نیست که از جنگ هراس دارد، بلکه ترامپ از جنگ میترسد. نویسندگان این گزارش ادعا میکنند که تهران با اتکا به متحدان منطقهای خود طی هفته گذشته تلاش کرده توانایی خود را برای تهدید شماری از حیاتیترین تأسیسات انرژی و آبراههای راهبردی جهان به نمایش بگذارد. به ادعای این گزارش، هنگامی که دونالد ترامپ در روزهای اخیر هشدار داد در صورت ارائه نشدن امتیاز از سوی ایران، تشدید گسترده تنش نظامی قریبالوقوع خواهد بود، پیام واصله از تهران این بوده است: اگر قصد اقدام دارد، این کار را انجام دهد.نیویورک تایمز به نقل از برخی منابع ایرانی نوشته که پس از آنکه ترامپ تهدید کرد شبکه برق ایران را هدف قرار خواهد داد، پاسخ تهران این بود: «اگر شما حمله کنید، ما نیز حمله خواهیم کرد.»«ساسان کریمی» استاد مطالعات ایران در دانشگاه تهران نیز به نیویورکتایمز گفت: «مقامهای ایرانی در رفتار ترامپ برای مدیریت مذاکرات، الگویی مشخص مشاهده کردهاند. به گفته وی، «هر زمان که پیامهایی میان دو طرف ردوبدل میشود، ترامپ با تهدید ایران تلاش میکند فضای مذاکرات را تحت فشار قرار دهد تا امتیازهای بیشتری بگیرد؛ اما ایران به این آسانی تحت تأثیر چنین فشارهایی قرار نمیگیرد.»ترامپ روز یکشنبه اعلام کرد از برنامه خود برای تشدید تنش صرفنظر کرده است؛ زیرا ایران و شماری از کشورهای خاورمیانه خواستار به تعویق افتادن این اقدام شده بودند و به گفته او، «چارچوبهای یک توافق» مورد توافق قرار گرفته است. با این حال، به نوشته نیویورکتایمز، هنوز هیچ نشانه آشکاری از ازسرگیری مذاکرات میان ایران و آمریکا مشاهده نمیشود.آنچه به نظر میرسد رخ داده باشد، ابراز نگرانی عربستان سعودی و قطر درباره توانایی آنها در حفاظت از تأسیسات نفت و گاز خود بوده است؛ موضوعی که دو دیپلمات منطقهای نیز آن را تأیید کردهاند. شبکه رسمی اخبار عربستان نیز روز یکشنبه گزارش داد «محمد بن سلمان» ولیعهد این کشور، در گفتوگویی با ترامپ بر «ضرورت اولویت دادن به گفتوگو برای کاهش تنشها» و «جلوگیری از گسترش دامنه درگیری» تأکید کرده است.تحولات اخیر منطقه نیز، به نوشته این گزارش، بازتابدهنده جدی بودن این نگرانیهاست. دو هفته پیش، نیروهای انصارالله یمن که از آنها به عنوان متحد ایران یاد میشود، استفاده عربستان از آبراه بابالمندب در دریای سرخ را مسدود کردند. عربستان پیش از آن، برای دور زدن کنترل ایران بر تنگه هرمز ــ که اصلیترین مسیر انتقال نفت از خلیج فارس به شمار میرود ــ نفت خود را از طریق خط لوله به بندرهای ساحل غربی دریای سرخ منتقل میکرد.در ادامه نیز، هفته گذشته دو تأسیسات بزرگ نفتی عربستان هدف حملات پهپادی قرار گرفتند؛ حملاتی که ریاض مسئولیت آن را متوجه گروههای همسو با ایران در عراق دانست. تهران دخالت در چنین حملاتی را قویا تکذیب کرده است. یک روز بعد نیز دو کشتی در بندر دمیاط مصر دچار آتشسوزی شدند؛ رخدادی که مقامهای مصری احتمال دادند ناشی از حمله پهپادی بوده باشد. پس از حمله به پالایشگاههای نفت عربستان، «محمد بن سلمان» در گفتوگو با دونالد ترامپ بر ضرورت «کاهش تنشها» و «جلوگیری از گسترش دامنه درگیری» تأکید کرد.اچ.ای. هلییر (H.A. Hellyer)، پژوهشگر ارشد مؤسسه سلطنتی خدمات متحد در لندن، معتقد است ریشه اصلی رویارویی کنونی، «بازطراحی معماری امنیتی منطقه» است. وی گفت: «مسئله محوری این منازعه، کنترل تنگه هرمز است و ایرانیها در حفظ کنترل خود بر این گذرگاه راهبردی کاملاً جدی هستند.»به نوشته نیویورکتایمز، فراتر از این موضوع، حمله ۱۷ ژوئیه به پایگاههای نظامی آمریکا در اردن که به کشته شدن سه نظامی آمریکایی انجامید، تحول مهم دیگری در این بحران بود.علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بینالمللی بحران، این حمله را «نقطه عطف» تحولات اخیر توصیف کرد. وی گفت: حمله به اردن نشان داد که زرادخانه موشکی ایران همچنان از توان قابل توجهی برخوردار است و همچنین آشکار کرد که توان اطلاعاتی تهران بسیار بالاتر از آن چیزی است که پیشتر تصور میشد.به گفته واعظ، این حمله حتی در داخل اردن نیز موجب بروز مخالفتهایی کمسابقه شد؛ بهگونهای که صدها نفر از چهرههای سیاسی، حقوقی و اجتماعی این کشور، با به چالش کشیدن محدودیتهای اعمالشده بر آزادی بیان، خواستار خروج نیروهای آمریکایی از خاک اردن شدند.واعظ افزود: «راهبرد کلی ایران در این دوره بر آن استوار بوده که به آمریکا این پیام را منتقل کند که اگر دور تازهای از تشدید تنش آغاز شود، دامنه و شدت پاسخ ایران بهمراتب ویرانگرتر خواهد بود و پیامدهای آن نهتنها منطقه، بلکه اقتصاد جهانی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.»وی همچنین معتقد است که «ترامپ هیچگاه درک کاملی از انگیزههای جمهوری اسلامی ایران نداشته و همواره این واقعیت را نادیده گرفته است که ایران در برابر فشار و تهدید عقبنشینی نمیکند.»واعظ گفت: «ترامپ، چه در دوره نخست ریاستجمهوری خود و چه اکنون، حاضر نشده این واقعیت را بپذیرد که سیاستهای تهاجمی علیه ایران تنها به سختتر شدن مواضع تهران انجامیده است. اکنون هشت سال از اجرای سیاست «فشار حداکثری» علیه ایران میگذرد؛ سیاستی که تحریمهای اقتصادی را با فشارهای نظامی تلفیق کرده، اما هیچگاه به اهداف مورد نظر واشنگتن دست نیافته است.»در همین حال، نیویورکتایمز مینویسد آمریکا نیز با مشکل کاهش ذخایر مهمات روبهرو است. برخی مقامهای نظامی آمریکایی هشدار دادهاند که کمبود تسلیحات، بهویژه سامانههای دفاعی مانند موشکهای پاتریوت، ممکن است توان این کشور برای ورود به درگیریهای آینده، از جمله یک جنگ احتمالی با چین، را برای سالها تحت تأثیر قرار دهد.«فرزان ثابت» پژوهشگر مسائل ایران در مؤسسه مطالعات عالی ژنو، نیز معتقد است گزینههای نظامی آمریکا چندان امیدوارکننده نیست. وی گفت: «مسئله فقط کمبود مهمات نیست، بلکه مشخص نیست تشدید محدود و زماندار عملیات نظامی که ترامپ در شرایط کنونی حاضر به اجرای آن است، بتواند محاسبات راهبردی ایران را تغییر دهد.»ثابت افزود: «همچنین دشوار است تصور کنیم این گزینههای نظامی بتوانند توان موشکی و پهپادی ایران را تا حدی تضعیف کنند که تهران دیگر قادر نباشد تنگه هرمز را بهطور مؤثر مسدود کند یا به زیرساختهای حیاتی و تأسیسات انرژی کشورهای حوزه خلیج فارس آسیب وارد آورد.»ایرنا586/