روایت است : امام پنجم حضرت امام محمد باقر (ع) ، و آن حضرت از پدر بزرگوارشان امام سجاد (ع) و ایشان هم از پدرشان حضرت سیدالشهداء (ع) و آن امام بزرگوار از قول مبارک امیر مومنان و مولای متقیان امیرالمومنین(ع) روایت فرموده اند : "یا بُنَی اِیاکَ وَ ظُلْمَ مَنْ لَا یجِدُ عَلَیکَ نَاصِراً اِلَّا اللَّهَ‌
ای فرزندم، از ظلم به کسی که در برابر تو، هیچ یاری‌کننده‌ای به جز خداوند ندارد، بر حذر باش."
از دیدگاه اسلام همه مردم، چه رسد به نخبگان و عالمان، موظف هستند که زمامداران را از واقعیت‌ها مطلع کرده و آنچه را درست تشخیص می‌دهند، صادقانه و دلسوزانه با آنان در میان گذارند.
این همان چیزی است که تحت عنوان «نصیحت زمامداران مسلمین» در مجموعه معارف اسلامی شناخته شده است و روایات فراوانی را در خود جای داده است. طبق یکی از این روایات پیامبر اکرم (ص) فرموده‌اند: «هرکس نسبت به امور مسلمانان بی‌توجه باشد، از آنان نیست و هر کس روز و شب کند در حالی که ناصح خدا، رسول، قرآن، امام و عموم مسلمانان نباشد، از آنان نیست.»
طبق روایت دیگری آن حضرت فرموده‌اند: «سه خصلت است که دل هیچ مسلمانی به آن خیانت نمی‌کند؛ خالص کردن عمل برای خدا، خیرخواهی برای زمامداران و همراه بودن با جماعت».
آنانکه عهده‌دار اداره امور جامعه می‌شوند، چنان در کوران حوادث روزگار گرفتار و مشغول می‌شوند که گاه از خود نیز غافل می‌گردند؛ از این رو نیازمند عهد نامه‌ هایی جامع و مختصر هستند تا با مرور آن، ‌اهداف، شعارها و وظایف خود را فراموش نسازند. این نوع نوشته ها اصطلاحاً «سیاست نامه» خوانده می شود. ایرانیان نیز از گذشته به اندرزنامه نویسى برای زمامداران علاقه خاصى داشته اند و این یادداشت نیز اندرزی است به رئیس جمهوری اسلامی ایران که مردم و معاش آنان و بویژه بازنشستگان را که دستشان به جایی بند نیست، مورد توجه قرار دهید که تحمل این همه سختی ممکن نیست.
آقای رئیس جمهوری! اگر آنطور که گفته اید «دولت مصمم به امر به معروف و نهی از منکر بویژه در مسائل اقتصادی و اجتماعی است.» باید قائل باشید و  بپذیرید که این مهم، یک حق دو طرفه است.
 امروزه، یکی از جدّی ترین مسایل فلسفه سیاسی، نقش مردم در تعیین نوع و هدایت سمت و سوی حکومت است. حضور مردم در صحنه سیاسی، نمادهای گوناگون دارد که از مهمترین آنها، حضور نقادانه و جست و جوگرانه مردم در نوع  رفتار و منش مسؤولان حکومتی است.
سخن کوتاه کنم: آقای رئیس جمهوری! «قانون»، «عدالت»، « مردم» و «رضایت خدا» کلید واژه اغلب سخنان شما است.
با همین کلید واژه ها توجه شما را معطوف به مساله میلیون ها بازنشسته تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی می کنم و می خواهم میزان وفاداری دولت خود را به چارچوب های ساخته شده با کلید واژه های همیشگی خودتان بسنجید که چقدر به آنچه گفته و می گویید، وفادارید.
    این بازنشستگان نزدیک به پنج ماه است که منتظر عملیاتی و اجرایی شدن توافقی هستند که وفق قانون با شورای عالی کار در مورد میزان افزایش حقوق خود داشته اند. دولت شما، سد راه این توافق شد. هیات تطبیق قوانین مجلس شورای اسلامی، رای به مغایرت ورود دولت به توافق مذکور داد و با عنایت به صلاحیت قانونی اش، مصوبه ١٠ درصدی افزايش حقوق بازنشستگان غیر حداقل بگیرها دولت را باطل کرد. حالا توافق نامه قبلی در یک سرگردانی دوباره به شورای عالی کار بازگشته است، چون دولت حاضر به قبول نقش «تنفیذی» خود در توافق شورای عالی کار نیست.
نتیجه این امر؛ سرگردانی بازنشستگان، ناامیدی به وعده های انتخاباتی شما، و شرمندگی بازنشستگان از سفره هایی است که روز به روز خالی تر می شود.
آقای رئیس جمهوری، استاندار تهران در تعریف از شخصیت شما و توجهی که به امور دارید، گفته است که برای پیگیری وضعیت امدادرسانی در مناطق سیل‌زده ( در یک شب تا به صبح) چهار بار با او تماس گرفته اید و روی این عبارت خیلی تاکید داشته و غلیظ گفته است : «فرق می‌کند چه کسی رئیس‌جمهور(ی) باشد.» بازنشستگان تامین اجتماعی منتظرند ببینند آیا همین توجه را به آن ها هم که زیر آوار زندگی مانده اند، خواهید داشت و نشان خواهید داد دولت شما به «قانون»،  « حقوق مردم»،» عدالت» و عزت و کرامت انسانی مقید است!
  امروز منکری بالاتر از حبس حق بازنشستگان نیست، به داد این قشر زحمت کش و رنج دیده برسیم و حق آنان را همراه با کرامت انسانی ادا کنیم .

غلامحسین احمدی
روزنامه نگار اقتصادی

586